مهدی اقراریان گفت: امروز رسانه ها ادبیاتی به کار می برند مانند سلطان وعده های بی سرانجام این ادبیات به ما ضربه خواهد زد .

یکی از بدترین اشتباهات سیاسی که مرتکب می‌شویم، کوشش برای یکدست شدن است. به غلط گمان می‌کنیم که اگر ما یکدست باشیم خیلی هماهنگ و بدون تنش کار خواهیم کرد و تصمیم خواهیم گرفت و همه امور در روال درستی قرار می‌گیرد.

اگر صحت داشته باشد طبیعتاً چاره‌ کار استیضاح آقای زاکانی است. اما نمی‌توان بدون مستندات درباره این موضوع اظهارنظر کرد. باید کمی تأمل کنیم تا تحقیقات کاملی صورت گیرد و صحت و سقم آن مشخص شود.

پس از قاضی زاده هاشمی، علیرضا زاکانی هم از نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری انصراف داد.

بازهم ناتوانی خود را با تخریب کاربلدها مخفی می‌کنند. از سوی دیگر مشخص است که تا چه اندازه از توانایی برخی چهره‌ها هراس دارند، حتی آنهایی‌ که دیگر دارای مسئولیت نیستند؛ مانند محمدجواد ظریف که دستاوردهایش در دولت روحانی نشانگر ناتوانی دولت اصولگرایان در عرصه دیپلماسی است.

وعده‌هایش وعده‌های خیالی است. وعده می‌دهد که بزرگ‌ترین مشکل امروز جوانان و خانواده‌های ایران را حل می‌کند اما حتی بررسی نمی‌کند که احتمال تحقق این وعده‌ها وجود دارد یا خیر، تنها و تنها به فکر پیروزی در انتخابات به هر طریق ممکن است. اکنون وعده داده است که ظرف چند سال مشکل مسکن را حل خواهد کرد. وعده‌ها و رفتارهای فوق تنها از یکی از نامزدها شنیده و دیده شده است و او علیرضا زاکانی است.

این روزها شاهد اتفاقات عجیبی هستیم، اتفاقاتی که کام جامعه را تلخ کرده است، اتفاقاتی که سوالات زیادی در اذهان ایجاد کرده و پاسخی به آنها داده نمی‌شود. انتظار جامعه از افرادی که مسئولیتی را برعهده می‌گیرند یا مسئولیتی به آنها سپرده می‌شود، انجام تعهدات، پیشرفت کشور در بخش‌های مختلف و به‌تبع آن، بهبود کیفیت زندگی اقشار مختلف است.