در کنار گزارش‌ های مربوط به کوچک‌ تر شدن فضاهای اجاره ای و رواج اتاق‌ های ۴ تا ۱۵ متری و حتی اجاره اتاق های اشتراکی در تهران، نشانه‌ های دیگری از فشار سنگین بازار مسکن نیز به چشم می‌ خورد؛ از کانکس‌ خوابی در حاشیه شهر گرفته تا ماشین‌ خوابی در نقاط مختلف پایتخت.

رشد افسارگسیخته قیمت‌ها در بازار اجاره مسکن، مستأجران را در تنگنایی بی‌سابقه قرار داده و سیاست‌های مقطعی نیز تنها زمان بحران را به تعویق انداخته‌اند.

اجاره مسکن می‌تواند بیش از ۵۰ درصد درآمد ماهانه خانوار ایرانی را ببلعد.