حاتمی یزد که برخی سوابق اجرایی در حوزه بانکداری را نیز در کارنامه خود دارد در ارزیابی خود از مناظرات اقتصادی کاندیداها میگوید: ناترازی بانکها یک مسئله بسیار تخصصی بوده و در اختیار بانک مرکزی است و جایی در مناظرات نداشته است.
یک کارشناس مسائل سیاسی با اشاره تلویحی به وعدههای کاندیداهایی که قرار نیست، تا انتها در انتخابات بمانند میگوید: «در تجربه زیسته شده من بهویژه از انتخابات ۱۳۸۰ به بعد، اینگونه بوده است که کاندیداهایی که خود را بازنده نهایی انتخابات میدانند وارد دادن وعدههایی میشوند که توقعات فزاینده را از رئیس جمهور آینده بالا ببرد و بتوانند براساس آن در دوره ریاست جمهوری وی بر آن فشار وارد آورند؛ لذا افزایش سطح توقعات مردم در دستور کار کاندیداهایی که احتمال باخت خود را دارند و میخواهند رقیب را تحت فشار قرار دهند، قرار میگیرد.»
اولین دور از مناظرات انتخابات ریاست جمهوری چهاردهم نه برنده داشت نه پدیده، زاکانی و قاضی زاده هاشمی در قامت یک کاندیدای پوششی بودند و قالیباف در تلاش برای معرفی خود در قامت یک رئیس جمهور. پزشکیان در دام پوششی ها نیفتاد و جلیلی در سایه نشسته بود. پورمحمدی نیز تلاش کرد فرصت سخنوری را از دست ندهد.
روزنامه اصولگرای جوان از سوالات مطرح شده از کاندیداها درباره فیلترینگ عصبانی شد.
