در سالهای اخیر تورم اقلام خوراکی از متوسط تورم کشور پیشی گرفته و شتاب قیمت کالاهای خوراکی که عمدتاً سبد اصلی مصرف کمدرآمدها را تشکیل میدهد نسبت به کالاهای غیرخوراکی که عمدتاً توسط دهکهای بالاتر مصرف میشود، رشد جهشی داشته است.
دولت اگر به دنبال پرداخت براساس بهرهوریست به سراغ پاداشهای نجومی هیات مدیرهها و مشاوران نهادهای دولتی و خصولتی برود؛ دریافتی این گروه از خزانه بیتالمال، هیچ تناسبی با کارکردشان ندارد.
سکوت پشت خط طولانیست؛ آه میکشد و میگوید: «اسمم را ننویسید، من آبرو دارم؛ ۲۲ سال کارگر بودم، زحمت کشیدم و با سیلی صورت خودم و بچههایم را سرخ کردم، آخر دنیا روی بدش را به من نشان داد و به این حال و روز افتادم.....».
تامین اجتماعی در وضعیت ناگواریست؛ برای یک متناسبسازی ساده، ماهها این دست و آن دست میشود، پرداخت حقوق بازنشستگان به تعویق میافتد و مالکیت بانک رفاه از ید اختیار این سازمان خارج شده.
کارشناس بازار کار میگوید: زمانی که سفره مردم روزانه کوچکتر میشود و سبد خانوارها به هر سبکی سبک تر، چطور میتوان گفت که تورم کنترل شده است در حالی که بیشتر خانوار طبقه کارگری با توجه به وضعیت قیمتها توان خرید اکثریت مواد خوراکی را از دست دادهاند.
نماینده کارگران در مذاکرات مزدی: در دو ماه اخیر، در همه کالاهای اساسی افزایش قیمت داشتیم؛ روغن حدود ۴۰ درصد، برنج نزدیک ۱۰۰ درصد و کالاهایی مانند سیبزمینی و پیاز هم افزایش نرخ داشتهاند؛ فکر میکنم میانگین افزایش قیمت سبد معیشت در این دو ماه بیش از ۳۰ درصد بوده است.
تورم واقعی سبد معیشت که مربوط به گرانی کالاهای تاثیرگذار در زندگی کارگران است، بالای ۵۰ یا ۶۰ درصد است. در آیندهای بسیار نزدیک، گوشت قرمز در سفره کارگران حتی ماهی یکبار هم پیدا نمیشود.
