بحران آب در کشور موجب نگرانیهای بسیاری شده است. سدهای اصلی کشور که آب شرب استانها را تامین میکنند، بهشدت خشک شدهاند. در حال حاضر بسیاری از این سدها فقط کمتر از ۵ درصد ظرفیت خود آب دارند. مثلا، ذخیره آب سدهای تهران کمتر از ۵ درصد و در مشهد به زیر ۳ درصد رسیده است.
به گفته معاون شرکت آب منطقهای تهران، ذخیره آب شرب پنج سد استان تهران به ۱۷۰ میلیون متر مکعب رسیده که نسبت به ۳۸۰ میلیون متر مکعب سال گذشته تقریبا نصف شده است.
زندگی در شهرهای بزرگ امروز، بیش از آنکه با رفاه و آسایش همراه باشد، با مجموعهای از بحرانهای پیوسته و متداخل گره خورده است؛ بحرانهایی که نهتنها کیفیت زیستمحیطی را تحت تأثیر قرار دادهاند، بلکه روان، اقتصاد و روابط اجتماعی شهروندان را نیز درگیر کردهاند. از کمبود منابع آب و انرژی گرفته تا آلودگی شدید هوا، تورم و ناپایداری اقتصادی، شهروندان روزمره با مسائلی مواجهاند که برنامهریزی زندگی را دشوار، اضطراب را مزمن و احساس کنترل بر شرایط را از میان میبرند.
آخرین گزارش وزارت نیرو درباره میزان ذخایر آب سدهای کشور نشان میدهد که حجم ورودی به مخازن سدها از ابتدای مهر امسال تا ۸ آذر ماه، با کاهش ۳۸ درصدی نسبت به مدت مشابه پارسال، معادل ۲.۳۳ میلیارد مترمکعب است و مخازن سدهای مهم کشور هم فقط ۳۲ درصد پرشدگی دارند.
رییس مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران سازمان هواشناسی با تشریح وضعیت کمسابقه بارشها در پاییز امسال اعلام کرد که یکی از خشکترین پاییزهای پنج دهه اخیر را تجربه شد و بر اساس مدلهای هواشناسی احتمال میرود ورود سامانه بارشی از غرب کشور طی هفته آینده بارش مؤثر و حتی برف را در پی داشته باشد.
وضعیت آب در ایران دیگر یک هشدار زیستمحیطی نیست، بلکه بهتهدیدی جدی برای حیات اجتماعی و اقتصادی کشور تبدیل شده، طوریکه نیما شکری از آن بهعنوان «مخاطره ملی» یاد میکند.
این روزها گفتن و شنیدن از بحران و کمبود آب از جمله دیالوگهای ثابت مردم و مسئولان است و البته حرفها همان حرفهای تکراری است که به هیچ راهحل مفیدی که به عبور از این بحران کمک کند، منجر نمیشود.
