در ایران، «لایحه تجمعات و راهپیمایی‌ها» چیزی شبیه آژیر اضطراری است که فقط وقتی خیابان شلوغ می‌شود به صدا درمی‌آید. هر بار که اعتراضات در شهرهای مختلف بالا می‌گیرد، بازداشت‌ها خبرساز می‌شود و تصاویر ویدئوها دست‌به‌دست می‌چرخد، ناگهان این لایحه از کشوی فراموشی بیرون می‌آید، در صدر اظهارنظرها می‌نشیند و وعده می‌دهد که این‌بار قرار است «مسئله اعتراض» از مسیر قانون حل‌وفصل شود.