در شرایط فعلی اقتصاد ایران، حذف ارز ترجیحی یک تصمیم ساده یا تک‌بعدی نیست؛ بلکه سیاستی دولبه است که می‌تواند هم در مسیر اصلاح ساختارهای معیوب اقتصادی قرار گیرد و هم به عاملی برای تشدید فشار معیشتی و بی‌ثباتی اجتماعی تبدیل شود.