دو هفته از حمله موشکی اول اکتبر ایران به اسرائیل میگذرد. اینکه چرا اسرائیل علیرغم تبلیغات سنگینش، هنوز پاسخ حمله ایران را نداده، مسئلهای چندوجهی است که دلایل متعددی دارد؛ از جمله آنها تمهیداندیشی برای مقابله با واکنش نظامی ایران است.
روز ۲۱ مهرماه ۱۴۰۳ مسعود پزشکیان رییس جمهور برای مراسم آغاز سال تحصیلی دانشگاهها به دانشگاه تهران رفته بود، اما قبل از آنکه کلامی از دهانش خارج شود، برخی دانشجویان شروع به اعتراض کردند و فضای جلسه متشنج شد.
مسعود اسداللهی کارشناس مسائل منطقهای که دو شب پیش اظهاراتی را در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران مطرح کرده بود به دستگاه قضایی احضار شد.
وزیر خارجه ایران نوشت: اگر اروپا نیاز به بهانهای برای کوتاه آمدن در مقابل باجخواهی اسرائیل دارد، بهتر است داستان دیگری پیدا کند.
انفجارهای پیاپی پیجرها در لبنان سبب شهادت یا زخمی شدن تعداد زیادی از مردم این کشور شد. پس از آن این سوال مطرح شد که مواد منفجره چگونه در پیجرها جاسازی شده بود و کدام کشورها در ساخت این پیجرها نقش داشتند.
رسانه آمریکایی ان بی سی گفته است: «هیچ نشانهای مبنی بر اینکه اسرائیل قصد هدف قرار دادن تاسیسات هستهای ایران یا انجام عملیات ترور را داشته باشد، وجود ندارد.»
عباس عبدی نوشت: انکار وضعیت صدا و سیما از سوی دستاندرکاران آن بدترین خبری است که میتوان شنید.
