سووشون و تاسیان چند گرفتند برای توقیف شدن؟

به گزارش پایگاه خبری تیترنیوز،  ساعت حدود چهار بعدازظهر جمعه ۹ خرداد است که نماوا مسدود و «سووشون» توقیف می‌شود. عقربه ساعت‌شمار یک عدد جلوتر می‌رود و مرکز رسانه قوه قضائیه بیانیه صادر می‌کند: «به دلیل عدم دریافت مجوز‌های قانونی توقیف شد.» سه ساعت بعد نماوا نقطه آخر متنش را می‌گذارد و می‌گوید: «ما بیست دقیقه از سریال را حذف کردیم. گیر ساترا سر ۱ دقیقه و ۲ ثانیه بود.» ساترا منتظر است صبح شود. صبح شنبه ساترا هم بیانیه می‌دهد: «از همان اول هم مجوز نداشتید.» سه ساعت می‌گذرد و بعد از ناهار و نماز، انجمن صنفی شرکت‌های نمایش ویدئوی آنلاین هم وارد جریان بیانیه‌نویسی می‌شود: «پلتفرم‌های نمایش خانگی مرغ عروسی و عزایی شده‌اند که همواره مسئولیت به دوش می‌کشند، اما در بزنگاه، حذف می‌شوند.» ماجرا تمام شده؟ خیر! بازگشتیم به دوره بیانیه‌نویسی. حالا نوبت نرگس آبیار است که متن منتشر کند: «سووشون نه یک سریال معمولی، بلکه روایت یک تاریخ بود.» و در ادامه می‌گوید: «ساترا که مدعی نظم‌بخشی به فضای نمایش خانگی است، چرا به جای حمایت، تبدیل به ابزاری برای انسداد و محدودسازی هنر شده است؟ آیا قرار است هر هنرمندی که صدای متفاوت دارد، با تهدید و توقیف حذف شود؟»

۲- «بماند که آنچه در قسمت اول به‌نمایش درآمد به‌دلیل ممیزی آشکار، آن‌چیزی نبود که ما با تمام وجود ساخته بودیم. بخش‌هایی از روایت، از صداقت افتاد. صحنه‌هایی که باید دیده می‌شد، حذف شد، محو شد و بی‌صدا شد.» این حرف‌های نرگس آبیار است که روز گذشته منتشر شد. جمعه بعد از توقیف سریال هم نماوا در بیانیه‌ای که منتشر کرد، نوشت: «سریال سووشون، به‌خاطر طولانی شدن روند اصلاحات ساترا گرفتار تعلیق عرضه شده بود و حالا که عرضه شده چنین گرفتار محدودیت می‌شود. درحالی‌که به تمام تعهدات عمل شده و علی‌رغم حذف حدود ۲۰ دقیقه از سریال (!) گرفتار اختلاف سلیقه‌ای تنها بر سر ۶۲ ثانیه شده…» این حرف‌ها را کنار هم بگذاریم، می‌رسیم به اینکه این صحنه‌ها ساخته شده و طبیعتاً نمی‌شود از آن ۶۲ ثانیه هم خیلی دفاع کرد. اما نفع این کش‌مکش‌ها را چه کسی می‌برد؟ دوباره برگردم به همان بخش اول و کسانی که از همان دقایق اولیه انتشار این سریال و یا حتی با پخش تیزر‌های آن، شروع به تخریبش کردند. باز هم باید تکرار کنم که این صحنه‌ها و ساخت آن حتماً قابل دفاع نیست و نخواهد بود و تنها کسانی از آن نفع می‌برند که می‌خواهند فضای فرهنگی کشور را تنگ کرده و در همان دایره خودشان این فضا را تعریف کنند. همان‌ها که برخی کنش‌هایشان را در فضای مجازی دیدیم که از محدودیت و حذف و توقیف می‌گفتند!

۴- رسم بر این بود که در مجالس خواستگاری خانواده عروس شروطی را برای خانواده داماد می‌گذاشتند. اگر داماد تمام آن شروط را می‌پذیرفت، هردو طرف برای عروسی آماده می‌شدند، عروس را روی کرسی نشانده و در آبادی و محله‌ها می‌چرخاندند. این بر کرسی نشستن عروس نشان از آن بود که آنها توانسته‌اند خواسته و حرفشان را به خانواده داماد بقبولانند. برای همین است، وقتی کسی با حرف زدن در رسیدن به خواسته‌هایش پیروز می‌شود، می‌گویند حرفش را بالاخره به کرسی نشاند. از این ضرب‌المثل حرف به کرسی نشاندن شروع کردم تا برسم به ماجرای اتفاق اخیر ساترا و سووشون. طبیعتاً اولین نکته برای یک سازمان تنظیم‌گر، قانونی بودن آن و پذیرفتن حرفش از سوی دیگران است. ۴ آذر ۱۴۰۲ سخنگوی شورای نگهبان طی یک نشست خبری، نظرات شورای نگهبان درخصوص لایحه «حمایت از خانواده از طریق ترویج فرهنگ عفاف و حجاب» را مطرح و در دو بند آن ایرادی به ساترا وارد کرد و در بخشی از آن گفته شد: «با توجه به روشن نبودن وضعیت اساسنامه سازمان مزبور، پس از رفع ابهام اظهارنظر خواهد شد.» در همان زمان محمدصادق افراسیابی، معاون کاربران و تنظیم‌گری اجتماعی ساترا در این باره اظهارنظر کرد و گفت: «سازمان تنظیم مقررات رسانه‌های صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی درحقیقت معاونت تخصصی سازمان صداوسیما برای انجام تکالیف قانونی صداوسیما در حوزه حمایت و نظارت بر صوت و تصویر فراگیر و نمایش خانگی است و از صداوسیما استقلال سازمانی ندارد، به همین دلیل در مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی و سایر قوانین ازجمله قانون بودجه سال ۱۴۰۲ و قوانین بودجه سال‌های قبل برای تنظیم‌گری صوت و تصویر فراگیر نام سازمان صداوسیما قید شده بود، لذا ابهام وارد شده از سوی شورای نگهبان به دلیل اصرار مجلس شورای اسلامی بر ذکر نام ساترا بوده است که با درج نام سازمان صداوسیما به جای نام ساترا این مشکل حل خواهد شد.» بعد از گذشت یک سال و ۶ ماه از ایراد‌های قانونی به ساترا همچنان این موضوع حل نشده. بیاید فرض کنیم این مجموعه را به عنوان محفلی قانونی پذیرفتیم، اما برای اینکه حرفش هم قانونی باشد، چه تلاش‌هایی شده است؟ استدلال این سازمان برای اینکه ایرادی که به سریال یا برنامه‌ای در شبکه نمایش خانگی می‌گیرد، درست و اصولی و مطابق با قانون باشد، چه چیزی است که بعد از گذشت چندین سال از شکل‌گیری ساترا همچنان ان‌قلت به آن وارد است و فرایند نظارتش همچنان می‌لنگد؟